My day at

Jessica’s day at gemeente Dordrecht

Vandaag wordt een leuke en belangrijke dag! Als projectmedewerker Informele Zorg bij de gemeente Dordrecht ben ik onder andere projectmanager van het project Compaan. De Compaan is een tablet met speciaal ontwikkelde software voor ouderen. De gemeente Dordrecht gaat 50 Companen beschikbaar stellen voor ouderen in de stad om technologische innovatie in de ouderenzorg te stimuleren en vanmiddag wordt de eerste Compaan uitgereikt. Een belangrijk moment met de wethouder, de krant, lokale televisie, en mevrouw den Otter van 89 jaar die de Compaan mag ontvangen. Maar dat is vanmiddag pas…

Uiteraard beginnen we met de nodige e-mails, het bijkletsen met collega’s over gebeurtenissen in het weekend en een discussie over de documentaire van Sunny Bergman. Vervolgens staat er een Portefeuille Overleg met wethouder Karin Lambrechts op de agenda. Even snel aanschuiven bij het overleg om haar te briefen over vanmiddag en haar de laatste info te geven over de Compaan en de rol van de gemeente in dit project.

Tussen de middag gaan we lunchen met het Kennisteam Zorg & Ondersteuning. Normaal hebben we elke twee weken een overleg met dit kennisteam, maar omdat het einde van het jaar nadert, gaan we als afsluiting met elkaar lunchen. Het kennisteam wordt gebruikt om collega’s te adviseren en kennis en ervaring te delen. Voor mij zijn deze overleggen ideaal om mijn eigen kennis te verbreden op het gebied van zorg en te leren van het werk van mijn collega’s.

Ik vind het gaaf om als trainee snel te handelen en ervoor te zorgen dat er echt iets gebeurt.

Vanuit de lunch ga ik met mijn collega meteen door naar het huis van mevrouw den Otter. We worden ontvangen door haar dochter en zitten binnen 5 minuten aan de zelfgemaakte cake. Langzamerhand stroomt het huis vol met iemand voor de installatie van de Compaan, een journalist van het Algemeen Dagblad, de fotograaf, de cameraman van RTV Dordrecht en de bijbehorende reporter. Met bewondering kijk ik naar mevrouw den Otter die het allemaal maar laat gebeuren en binnen no-time doorheeft hoe ze de tablet moet bedienen. “Je bent nooit te oud om te leren” roept ze lachend en gaat verder met het versturen van een bericht.

In het licht van ‘durven, doen en delen’ was dit de ultieme dag van ‘doen’. Binnen de projectorganisatie kreeg ik veel vrijheid om beslissingen te nemen en zaken zelfstandig te regelen. Hierdoor kunnen we nu 50 ouderen in de stad blij maken met een tablet, die ook nog eens bijdraagt aan de ondersteuning van mantelzorgers. Ik vind het gaaf om als trainee snel te handelen en ervoor te zorgen dat er echt iets gebeurt. Het is goed om plannen te maken en op z’n tijd strategisch na te denken, maar soms is er lang genoeg nagedacht en is het tijd om te doen!